AEC for Happy Family : ยินดีต้อนรับคุณแม่สมัยใหม่ (และคุณพ่อสมัยใหม่) สู่โลกของ AEC ครับ

0
146
AEC for Happy Family : ยินดีต้อนรับคุณแม่สมัยใหม่ (และคุณพ่อสมัยใหม่) สู่โลกของ AEC ครับ

AEC  for  Happy Family  กับ เกษมสันต์ (มกราคม 2557)

ยินดีต้อนรับคุณแม่สมัยใหม่ (และคุณพ่อสมัยใหม่) สู่โลกของ AEC  ครับ

คงได้ยินกันมาบ่อยพอสมควรนะครับคำว่า AEC  นี่ แต่คงยังไม่ค่อยมีเวลาทำความเข้าใจกับมันซักเท่าไหร่ ไม่เป็นไรนะครับ อ่านคอลัมน์นี้ไปเรื่อยๆก็จะเข้าใจ AEC มากขึ้น ที่สำคัญจะได้เตรียมเจ้าตัวเล็กให้เป็นเด็ก ที่พร้อมที่จะเติบโตมาใน AEC อย่างผู้ชนะครับ

ที่ผมให้ความสำคัญกับ “ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน” หรือ Asean Economic Community (AEC ) มากและเป็นคนแรกๆของเมืองไทยที่ออกมาพูดเรื่องนี้ก็เพราะผมเห็นว่าเมื่อถึงปลายปี 2558  ที่เราจะเข้าสู่  AEC กันอย่างเต็มตัวนั้น มันจะเป็นเหมือน “หัวเลี้ยวหัวต่อ” ของเมืองไทย ว่าจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น หรือจะก้าวหน้าได้ช้าลงเมื่อเปรียบเทียบกับเพื่อนๆสมาชิก AEC ด้วยกันอีก 9  ประเทศครับ

ที่ผมบอกว่าเป็นหัวเลี้ยวหัวต่อก็เพราะว่าพอเรารวมตัวกันเป็น AEC  แล้วพวกเราจะเนื้อหอมมากเลยครับ ที่เนื้อหอมไม่ใช่เพราะว่า  10  ประเทศที่มี ไทย ลาว เขมร พม่า เวียดนาม มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และบรูไน นี่มันจะใหญ่โต ร่ำรวยหรือมีอำนาจซื้ออะไรหรอกนะครับ แต่ที่เราเนื้อหอมก็เพราะ AEC ของเราน่ะไปทำข้อตกลงการค้าเสรีไว้กับอีก 6 ประเทศสำคัญได้แก่ จีน อินเดีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ครับ

AEC กับ 6  ประเทศนี่คิดคร่าวๆ ก็ราวๆ ครึ่งโลกเลยนะครับ ทั้งในแง่จำนวนประชากรหรือกำลังซื้อ จะขาดไปก็ไม่เท่าไหร่ พอครึ่งโลกเป็นเพื่อนกับ AEC  ประเทศไหนๆก็อยากมาลงทุนมาทำมาค้าขายกับ AEC ทั้งนั้นแหล่ะครับ ก็แหมครึ่งโลกอยู่กับเราแล้วนี่นะครับ นี่แหล่ะครับที่ทำให้  AEC เนื้อหอม

แต่ระหว่างประเทศสมาชิก AEC ด้วยกันนี่ การทำมาค้าขายระหว่างกันอะไรนี่จะไม่ค่อย เปลี่ยนแปลง อะไรมากไปจากที่เป็นๆอยู่นะครับ เพราะตอนนี้ภาษีนำเข้าระหว่างพวกเราเองนี่แทบจะไม่มีอยู่แล้ว ใครอยากค้าขายกับใครเขาก็ค้าขายกันได้เต็มที่อยู่แล้วครับ

แต่ที่หลายคนสนใจกันมากว่า แล้วที่เคยได้ยินว่าแรงงานคนงานใครอยากไปทำงานที่ไหนก็ได้เต็มที่เลย มันจะเกิดขึ้นตอนไหน?

เรื่องแรงงานนี่เราต้องแบ่งเป็นสองระดับนะครับคือระดับแรงงานทั่วๆไปที่ไม่ใช่แรงงานฝีมือ เช่น พวกแม่บ้านทั้งหลายหรือพวกมารับจ้างใช้แรงงานตามร้านอาหารหรือตามไซต์งานก่อสร้างนั่นแหล่ะครับ แรงงานพวกนี้จะเป็น AEC หรือไม่เป็น AEC ก็มีอยู่เต็มเมืองไทยและเมืองอื่นๆที่ค่าจ้างสูงกว่าเมือง ที่แรงงานพวกนี้อยู่ พูดง่ายๆหรือไหลไปตามค่าจ้างนั่นเองครับ เพราะฉะนั้นบรรดาคุณแม่ที่จ้างแม่บ้าน จาก ประเทศเพื่อนบ้านมาช่วยผ่อนแรงก็สบายใจได้นะครับว่าแรงงานพวกนี้คงยังอยู่กับเราตราบใดที่ค่าจ้างที่เขาได้รับยังสูงอยู่ครับ

แต่ที่  AEC เขาตกลงร่วมกันนั้นเขาตกลงกันเรื่อง “แรงงานที่มีฝีมือ” นะครับ ว่าเขาจะเปิดโอกาสให้แรงงานมีฝีมือ ไปทำงานในประเทศสมาชิก AEC  ได้อย่างเสรี แรงงานมีฝีมือ ก็เช่น หมอ หมอฟัน พยาบาล วิศวกร นักบัญชี ฯลฯ แต่ข้อตกลงเรื่องนี้เป็นแค่ “การตกลงแบบหลวมๆ” คือไม่ใช่ข้อบังคับตายตัวว่าจะต้องบังคับให้ประเทศ สมาชิก AEC นั้นเปิดประตูต้อนรับแรงงานมีฝีมือเหล่านี้ให้ไปทำงานในประเทศตัวเองได้อย่างเต็มที่

พอเป็นแค่ข้อตกลงหลวมๆอย่างที่ว่า ประเทศสมาชิกแต่ละประเทศก็เลยยังอยากที่จะป้องกันไม่ให้แรงงาน มีฝีมือจากประเทศอื่นเข้ามาแย่งงานคนในประเทศตัวเอง แต่ละประเทศก็เลยเลียนแบบ “ไทยเฉย”  ด้วยการ อยู่เฉยๆ ไม่ได้พยายามที่จะแก้ไขกฎหมายหรือกฎระเบียบที่จะเปิดช่องและอนุญาตให้แรงงานมีฝีมือสามารถ เข้ามาทำงานในประเทศตัวเองได้

ยกตัวอย่างนะครับ ถ้า “หมอ” จากประเทศเพื่อนบ้านอยากจะมาทำงานในประเทศไทย เขายังจะต้องมาสอบ “ใบประกอบวิชาชีพโรคศิลป์” ซึ่งเป็นข้อกำหนดตามกฎหมายไทยอยู่ และข้อสอบก็เป็นภาษาไทย ลองนึก ดูละกันครับว่าจะมีหมอชาติไหนจะมาสอบผ่านบ้าง? อาชีพอื่นๆก็เหมือนกันครับ ต้องมาสอบให้ผ่านกฎเกณฑ์ ต่างๆของชาตินั้นที่ตั้งเอาไว้ทุกอาชีพไป

แปลว่า ที่เราดีใจที่ลูกเราเมื่อจบแล้วจะได้ไปทำงานในประเทศสมาชิก AEC ก็จะไม่เกิดขึ้นง่ายๆ หรือที่เรากังวลว่าจะมีแรงงานงานมีฝีมือจากประเทศอื่นๆมาแย่งงานลูกเราก็จะไม่เกิดเช่นกัน

ตอนนี้ ผมได้ยินมาว่า ประเทศที่เปิดกว้างรับแรงงานฝีมือตอนนี้ก็มีแต่ที่เขมรเท่านั้นเองครับ

แล้วเรื่องที่ได้ยินมาว่าคนใน AEC เขาจะมาตั้งบริษัทในไทยกันให้คึกคักหรือบ้างก็ว่าเขาจะมาเทคโอเวอร์ บริษัทของไทยเพราะพอเป็น AEC แล้ว แต่ละประเทศก็จะอนุญาตให้บริษัทในประเทศสมาชิก AEC ไปลงทุนได้เต็มที่ 100% ในประเทศสมาชิกด้วยกันเลย แต่ก็เหมือนเรื่องแรงงานมีฝีมือนั่นแหล่ะครับ คือมันเป็นแค่ข้อตกลงแบบหลวมๆ เขียนแค่นี้ก็พอเดาได้อีกแล้วใช่ไหมครับว่า เรื่องนี้ก็จะไม่เกิดขึ้นอีกเหมือนกัน

เดาถูกต้องแล้วครับ เพราะถ้าคนใน AEC ถ้าจะมาลงทุนในไทยก็ยังต้องทำตามกฎหมาย ประกอบธุรกิจ คนต่างด้าวของไทย ที่ยังไม่ยอมให้คนต่างด้าวถือหุ้นเกิน 49% ครับ

พอเห็นภาพการตกลงกันอย่างหลวมๆแบบอาเซียนแล้วนะครับ นี่เป็นแบบฉบับของอาเซียนอย่างแท้จริง ทวีปอื่นจะมาเลียนแบบได้ยากครับ คือตกลงกันแล้วค่อยๆทำค่อยๆเป็นค่อยๆไป ไม่มีการบังคับกัน ทำตามความสมัครใจ ประเทศไหนพร้อมอยากเปิดเสรีก็ค่อยเปิดกันไป ประเทศไหนไม่พร้อมก็ยังไม่ต้องเปิด ไม่ว่ากัน ถ้อยทีถ้อยอาศัยมากๆ

การรวมตัวกันเป็น AEC จึงต่างจากการรวมตัวเป็น EU มากๆนะครับ เพราะการเป็น EU  นั้นเขารวมตัวกัน แนบแน่น มีองค์กรที่ใหญ่กว่ารัฐบาลทุกประเทศในกลุ่ม EU คอยดูแลกฎระเบียบให้ทุกประเทศ ปฏิบัติตาม ไม่ว่าจะเป็น การค้า การคลังหรือการเงิน แต่การรวมตัวเป็น AEC ของเราก็แค่การตกลงกันแบบหลวมๆ ตกลงกันแค่ว่าเราจะค้าขายกันให้เสรีมากขึ้นนะ ช่วยๆกัน อะไรประมาณนั้นครับ เรื่องใหญ่โตแบบ ใช้เงินสกุลเดียวกันแบบเงินยูโรนั้น ยังไม่ต้องคิดถึงเลยนะครับ

แต่ถึงจะรวมตัวกันหลวมๆ แต่ความเนื้อหอมของ AEC นั้นจะมีมากเลยนะครับ เพราะครึ่งโลกนั้นอยู่กับเรา ดังนั้นถ้าประเทศไทยเราเตรียมตัวดี นักลงทุนต่างชาติเขาก็อยากจะมาใช้ไทยเป็นฐานการผลิตการค้าขาย และการลงทุน แต่ถ้าประเทศไทยเราเตรียมตัวไม่พร้อม เขาก็จะหันไปใช้ สิงคโปร์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย เวียดนาม แทนไทยครับ

ไม่เฉพาะแต่ประเทศไทยที่จะต้องเตรียมประเทศให้พร้อมนะครับ คุณแม่คุณพ่อก็ต้องเตรียมให้พร้อมเหมือนกัน  ฉบับต่อๆไป ผมจะมาเขียนต่อว่าคุณแม่คุณพ่อ ควรจะรู้อะไรบ้าง เกี่ยวกับ AEC จะได้เตรียมตัวเองและลูกรัก ในการเข้าสู่   AEC ได้อย่างผู้ชนะครับ

บันดาลใจ
June04
June01
June02
June03
june05
previous arrow
next arrow