ยุทธศาสตร์สู่ AEC ตอนที่ 80 แก้หวยแพงแบบเพื่อนบ้าน

0
58

ในเออีซี มีเพียงประเทศเดียวที่ยังขายหวยเกินราคาเหมือนบ้านเราคือเมียนมา ที่นั่นมีล็อตเตอรี่เป็นใบๆ เหมือนเรา มีการรวมชุดเลขสวยเหมือนบ้านเรา แต่การขายของเขานิยมใช้รถเร่ขาย รถเร่ต้องมีชื่อเอเย่นต์ติดบนรถให้ชัดเจน ราคาล็อตเตอรี่ที่นั่นถ้าขายใบเดี่ยวๆ ขายตามราคา ส่วนเลขชุดนั้นจะขายเกินราคาตามขนาดของชุด

มาเลเซียซึ่งเจริญกว่าเราไปแล้ว แก้ไขจุดอ่อนที่รัฐบาลไทย (อ้างว่า) คิดไม่ออกในเรื่องกลัวการขายหวยไม่หมด ทำให้ คำนวณรางวัลไม่ได้ รัฐอาจขาดทุนด้วยการเอาระบบออนไลน์มาใช้ คนซื้อสามารถเดินไปเลือกเบอร์และ จำนวนเงินที่อยากแทงได้ตามใจ เลขไหนคนแทงเยอะเกินรางวัลระบบก็จะไม่รับแทง ทุกอย่างออนไลน์ โปร่งใส

สปป.ลาวเขายังไม่มีหวยใบๆอย่างไทยเราดังนั้น สำนักงานสลากฯของเขาจึงได้ให้สัมปทานเอกชนหลายเจ้ารับ ผิดชอบเป็นเจ้ามือรับแทงหวยสองสามเลยไปถึงสี่ห้าตัวแล้วแต่ว่าประชาชนอยากจะแทงกี่ตัว เอเย่นต์แต่ละเจ้า ก็จะให้ผู้ขายรายย่อยมารับเล่มหวยรับแทงที่มีลักษณะเหมือนใบเสร็จเล่มเล็กๆ เวลาเขียนผู้ขายรายย่อยก็จะเอา กระดาษคาร์บอนไปรอง แทงเสร็จคนขายจะเอาใบสำเนาให้เราและเก็บต้นฉบับเอาไว้ บางเอเย่นต์นั้นอั้นจำนวน เงินรับแทงบางเอเย่นต์ก็ไม่อั้น ผู้ขายรายย่อยส่วนมากไปรับเล่มจากเอเย่นต์มาจากหลายๆเจ้าจนวางเต็มแผง

ที่น่ารักก็คือถ้าอยากแทงหวยแต่ยังไม่มีเลขในใจก็ไม่ต้องห่วงเพราะแผงรับแทงหวยทุกแผงในสปป.ลาว เขาจะมีคู่มือแนะนำว่าเกิดวันเดือนปีอะไร มีเลขอะไรเป็นมงคลบ้าง หรือถ้าฝันแต่ตีเป็นเลขไม่ถูกก็มีคู่มือแปลงฝัน เป็นตัวเลขให้ด้วยนะครับ ตอนนี้ที่นั่นเขามีแอ็ปทั้งโอเอสและแอนดรอยด์ให้คิดหวยและตรวจหวยด้วยนะครับ

หวยที่สปป.ลาวออกกันทุกอาทิตย์ในคืนวันศุกร์เวลา 20.30 น. ดังนั้นผู้ขายรายย่อยจะต้องเอาเล่มที่ตัวเองรับมา กลับเอาไปคืนเอเย่นต์ภายในเวลา 20.00 น. การขายหวยสองสามสี่ตัวบนดินแบบนี้ นอกจากรัฐบาลจะได้เงิน ชัดเจนแล้ว ลูกค้าก็ไม่ต้องหาหวยใต้ดินแทงอีก เงินทั้งหมดอยู่บนดิน อาจจะเชยแต่โปร่งใส ไม่รั่วไหล

ที่เวียดนามนั้นแต่ละเมืองมีสิทธิ์ออกหวยของตัวเอง ถ้าเป็นเมืองเล็กก็ออกหวยอาทิตย์ละครั้งเลือกวันกันตาม อัธยาศัย ส่วนเมืองใหญ่ๆเช่นฮานอย โอจิมินห์ ออกหวยกันอาทิตย์ละ 2 ครั้งเลยคือวันอังคารกับวันศุกร์ หวยที่นั่น พิมพ์ออกมาเป็นใบๆเหมือนล็อตเตอรี่บ้านเรา ราคาขายปลีกใบละ 10,000  ด่องหรือประมาณ  15 บาท แม่ค้าราย ย่อยที่เวียดนามเขาจะไปรับล็อตเตอรี่จากหลายๆเมืองมาเร่ขาย บ้างก็ขี่มอเตอร์ไซค์บ้างก็ขี่จักรยานขาย ไปเที่ยว เมืองไหนๆก็จะเจอแม่ค้ามาขายล็อตเตอรี่เหมือนบ้านเรา เปิดแผงออกมาที มีให้เลือกลานตาไปหมด จะซื้อของ เมืองไหนๆก็ได้ แต่ที่ไม่เหมือนเราก็คือที่นั่นกฎหมายเป็นกฎหมาย ทั้งผู้รักษากฎหมายและคนของเขาเคารพ กฎหมาย เขาก็เลยขายล็อตเตอรี่กันตามราคาคือใบละ 10,000 ด่องไม่มีขาดไม่มีเกิน

ผมถามแม่ค้ารายหนึ่งว่าขายตามราคาแบบนี้ถ้าขายไม่หมดก็ขาดทุนสิ ทำยังไง แม่ค้าตอบว่า อ้าว ค้าขายก็ต้องมี กำไรมีขาดทุนเป็นเรื่องปรกติ มีการค้าขายอะไรในโลกนี้ที่การันตีการได้กำไรด้วยเหรอ แม่ค้าล็อตเตอรี่เวียดนาม นี่ช่างอ่อนต่อโลก ไม่รู้ซะแล้วว่าค้าขายอย่างอื่นในเมืองไทยจะกำไรจะขาดทุนก็แล้วแต่ฝีมือเพราะเมืองไทยค้าขาย เสรี  แต่พอเป็นการขายล็อตเตอรี่นั้นขาดทุนไม่ได้  ขนาดทำผิดกฎหมายขายเกินราคานอกจากไม่จับแล้วยังไป ล้วงเงินหลวงมาแถมให้เสียอีก

รักมากคนขายล็อตเตอรี่เนี่ยไม่รู้เป็นยังไง

บันดาลใจ
June04
June01
June02
June03
june05
previous arrow
next arrow